Και...προσπαθησαν να με πείσουν πως δεν μπορώ

Και ήρθαν τα πάνω κάτω στης ζωής μου το μονοπάτι 

Και βγήκα σε ξέρες 

Και η όαση δεν φαινόταν πουθενά 

Τότε ύψωσα το ανάστημα 

Κράτησα τη θέση μου και Πρισευχήθηκα 

Έτσι όπως προσευχομουν 

Όταν ήμουν μικρή .

Και το δεν μπορώ έγινε τα κατάφερα, μπορώ 

Και ένα χαμογελώ ζωγραφίστηκε στα χείλη μου

Και είναι ότι πιο πολύτιμο έχω μετά από σας!