Στο σπίτι της γιαγιάς

-Ο καιρός βροχερός.

θαρρώ πως μετά τη βροχή θα βγει το ουράνιο τόξο.

Είπε η γιαγιά και χαιδεψε στο μετωπο τη μικρή. 

-Σήμερα δεν έχω πυρετό γιαγιά μόνο λίγο βήχα. 

-Σκέπασε τα πόδια σου μη κρυώνεις. Θα σου φτιάξω τσάι για,να μαλακώσει ο βήχας. Το βράδυ θα σε τριψω με οινόπνευμα. 

Τι το θες η γιαγιά βάλθηκε να φτιάχνει στη κουζίνα ροφήματα και λογής λογής καλούδια για τη Μυρσίνη και για τα αδέρφια της για πρωινό .

Η σόμπα σιγοκαίε .

Απ το τζάμι της σόμπας εβλέπε τη φλόγα να τυλίγει το κούτσουρο η Μυρσίνη και ταξιδεύε...

Ήταν τα περσινά Χριστούγεννα όταν επισκέφτηκαν το χωριό των παππούδων της απ τη μεριά της μαμάς της στα Ζαγοροχώρια...

Οι γιαγιάδες νοικοκυρές από τα γεννοφάσκια τους ήξεραν να τα περιποιούνται με χαρά και αγάπη. 

...Και η αγάπη είναι η τέχνη των τεχνών . 

Θα σωθούμε απ την αγάπη που θα δείξουμε στο διπλανό μας.

 Είπε η γιαγιά και συνέχισε να πλένει τα χόρτα που ειχε μαζεψει απ το κηπο . Το απόγευμα 

Θα άνοιγε φύλλα για τη χορτόπιτα ... 

-Εεεε, που τρέχει ο λογισμός σου της είπε η γιαγιά αυτή που ήταν κοντά της κι εβαλε ένα ξύλο στη σόμπα. 

-Η ζεστασιά των γιαγιάδων 

" δεν υπάρχει"...γέλασε η Μυρσίνη. 

Μιλούσε στην αργκό και ήξερε καλά ότι η γιαγιά δεν θα πολυκαταλάβαινε...